از واقعه‌اى است كه از زمان سئوال اتفاق افتاده چه آنكه در سئوالش به [ رجل مات ] به صيغه ماضى تعبير نموده و موقعيّت ائمه طاهرين عليهم السلام در آن زمان بسى روشن و آشكار بوده و جنابش عليه السلام در آن عصر در توسعه بوده و اين معنا كه مال الارث را بمحضر مقدّسش تقديم نمايند امر ممكن و سهلى تلقّى مىشده لاجرم با اين خصوصيّتى كه در اين حديث است اگر بخواهيم آن را حمل بر زمان غيبت كه از زمان سئوال به بيش از صد و پنجاه سال متأخر است بنمائيم همانطورى كه مرحوم ابن ادريس حلّى فرموده بعدش از فاصله بين مشرق و مغرب بيشتر مىباشد . قوله : بين روايت ابى بصير عن الباقر عليه السلام : اينروايت را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 17 ) ص ( 512 ) باينشرح نقل فرموده : محمّد بن الحسن باسنادش ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، او معوية بن حكيم ، از اسماعيل ، از ابى بصير قال : سئلت ابا جعفر عليه السلام عن امرأة ماتت و تركت زوجها ، لا وارث لها غيره ؟ قال : اذا لم يكن غيره ، فله المال الحديث . قوله : و مثلها : يعنى و مثل روايت ابى بصير . قوله : رواية محمّد بن مروان عن الباقر عليه السلام : اينروايت را مرحوم صاحب وسائل در كتاب وسائل ج ( 17 ) ص ( 516 ) به اينشرح نقل فرموده : محمّد بن الحسن باسنادش ، از سهل بن زياد ، از على بن اسباط از خلف بن حمّاد ، از موسى بن بكر ، از محمّد بن مروان ، از مولانا ابى جعفر عليه السلام فى زوج مات و ترك امرأته ؟